Ελευθερία Τσιάρτα

Ψηφιοποιούμαι άρα υπάρχω

Πώς μπορούν τα τρένα να σε κάνουν βαπόρι

Ιανουάριος30

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2010, 15:45.

Τέσσερις νεαροί Λιθουανοί έχουν ξεκινήσει αξημέρωτα απ’ την πατρίδα τους για μια πόλη κοντά στα Σκόπια, για να συμμετέχουν σε κάποιο ευρωπαϊκό πρόγραμμα για τις διακρίσεις. Η τύχη τους περιλαμβάνει αεροπορική πτήση από το Βίλνιους στη Θεσσαλονίκη, τρένο απ’ τη Θεσσαλονίκη μέχρι τη Γευγελή και μετά θα τους παραλάμβανε κάποιο υπηρεσιακό αυτοκίνητο του προγράμματος για να τους πάει στον προορισμό τους όπου κατά τις 20:00 τους περίμενε το πάρτυ υποδοχής του προγράμματος.

Αφού ήδη από τις 03:00 έχουν φτάσει στον ΟΣΕ Θεσσαλονίκης, έχουν βγάλει τα εισιτήρια για Γευγελή και το τρένο τους φεύγει στις 17:00, κλειδώνουν τις βαλίτσες τους στα αυτόματα κιβώτια αποθήκευσης στον ΟΣΕ και περιμένουν να ξημερώσει με το καλό για να παν να δουν την παραλία της πόλης.

Ως εδώ όλα καλά κι αδιάφορα… Έχει και συνέχεια … »

Σχόλια κλειστά

10 απλές συμβουλές για να χρησιμοποιούμε λιγότερο πετρέλαιο!

Ιανουάριος21

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της Greenpeace

1. Πηγαίνετε στη δουλειά σας χρησιμοποιώντας τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, το ποδήλατο ή με συνεπιβατισμό (carpooling), μοιράζοντας δηλαδή το ίδιο αυτοκίνητο με άλλους συναδέλφους και φίλους σας. Αποφύγετε όσο το δυνατόν περισσότερο να χρησιμοποιείτε μόνοι σας το αυτοκίνητο για να μεταβείτε στο χώρο εργασία σας.

Έχει και συνέχεια … »

Μία διδακτική ιστορία

Ιανουάριος13
Μία διδακτική ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα κατά την Ιταλική κατοχή, σε κάποιο νησί του Ιονίου η ομάδα κατοχής των Ιταλών είχε επιτάξει το Δημαρχείο, που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του νησιού και το είχε μετατρέψει σε αρχηγείο της.  Ο επικεφαλής της ομάδας κατοχής, Ιταλός αξιωματικός είχε θρονιαστεί στο γραφείο του δημάρχου και από το παράθυρό του απολάμβανε τη θέα προς την πλατεία του νησιού. Στο κέντρο της πλατείας υπήρχε μια όμορφη εκκλησία και δίπλα ακριβώς ένα πανύψηλο καμπαναριό με ένα περίτεχνο ρολόι στη μέση. Μάταια περίμενε ο ιταλός αξιωματικός να το ακούσει να χτυπάει γιατί το ρολόι αυτό είχε εδώ και καιρό σταματήσει  λόγω βλάβης.
Ο Ιταλός αισθάνθηκε χρέος του να αποκαταστήσει τη βλάβη και έτσι φρόντισε και έμαθε από το δήμαρχο του νησιού ότι το ρολόι είχε σταματήσει γιατί δεν υπήρχε λάδι για να λαδώσουν τα γρανάζια του. Τότε ο αξιωματικός χωρίς δεύτερη σκέψη πρόσφερε στον δήμαρχο έναν τενεκέ 12 λίτρων , παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, έτσι ώστε να λαδωθούν τα γρανάζια και να δει και πάλι το ρολόι να δουλεύει και πάλι, και να ακούσει την καμπάνα να χτυπάει ρυθμικά την ώρα.
Ο δήμαρχος πήρε το λάδι και το ίδιο βράδυ κάλεσε στο σπίτι του τον ταμία του δημοτικού συμβουλίου και του έδωσε μία νταμιτζάνα με 6 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, λέγοντας του ότι ο Ιταλός αξιωματικός ενδιαφέρετε να δει το ρολόι να δουλεύει και πάλι και πως θα έπρεπε γρήγορα να φτάσει το λάδι στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού. Την άλλη μέρα το πρωί ο ταμίας πήγε στην κεντρική εκκλησία του νησιού να βρει τον παπά. Στα χέρια του κρατούσε ένα μπουκάλι με 3 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Είπε στον παπά πως ως υπεύθυνος της εκκλησίας, άρα και του ρολογιού, ήταν δική του υπόθεση να φροντίσει ώστε το λάδι να φτάσει στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού, με σκοπό να λαδωθούν τα γρανάζια του και να αρχίσει και πάλι να δουλεύει, όπως δηλαδή  επιθυμούσε να γίνει ο ιταλός αξιωματικός.
Ο παπάς πήρε το λάδι και το ίδιο μεσημέρι φώναξε τον νεωκόρο στο γραφείο του. Του εξήγησε την επιθυμία του ιταλού αξιωματικού  να δει το ρολόι να δουλεύει και του είπε πως γι’ αυτό το λόγο προσφέρει 1 λίτρο παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Τον παρακάλεσε αν θα μπορούσε να πάει το λάδι αυτό στον συντηρητή του ρολογιού και να του πει να πιάσει αμέσως δουλειά και να αρχίσει να λαδώνει το ρολόι. Ο νεωκόρος έφυγε αμέσως για να εκτελέσει την εντολή του παπά. Μετά από λίγη ώρα χτυπούσε την πόρτα του συντηρητή του ρολογιού και αφού του εξιστόρησε τα όσα είχαν συμβεί  του έδωσε ένα μπουκαλάκι με 200 γραμμάρια παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο και του ζήτησε να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό να λαδώνει το ρολόι για να μην δυσαρεστηθεί ο ιταλός αξιωματικός.
Ο συντηρητής του ρολογιού, όταν έμεινε μόνος, κοίταξε με δέος το πολύτιμο περιεχόμενο του μικρού μπουκαλιού. Σκέφτηκε πόσο νόστιμες θα έκανε τις λαχανίδες που επί μήνες έτρωγε αυτός και η οικογένειά του. Πόσο καλό θα έκανε στο παιδιά του λίγο λάδι που τους έχει ξεραθεί ο οισοφάγος από την μπομπότα! Την ίδια όμως στιγμή σκέφτηκε με τρόμο την αντίδραση του ιταλού αξιωματικού αν δεν έκανε αυτό που τον είχε προστάξει μέσω  του νεωκόρου, μιας και τους υπόλοιπους κρίκους αυτής της αλυσίδας τους αγνοούσε! Το ίδιο απόγευμα το ρολόι χτύπησε και πάλι μετά από πολύ καιρό, έξι φορές. Στην αρχή οι νησιώτες νόμισαν πως κάποιος είχε πεθάνει και σταυροκοπήθηκαν λέγοντας «ζωή σε λόγου μας». Αργότερα όμως, έμαθαν από τον παπά της εκκλησίας που τους μάζεψε για τον εσπερινό ότι ο καλός ιταλός αξιωματικός είχε προσφέρει παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο για να βάλει σε λειτουργία το ρολόι τους και πως γι’ αυτό και μόνο θα έπρεπε να αισθάνονται μεγάλη ευγνωμοσύνη που ο Κύριος, αν και περνάνε δύσκολες στιγμές στη μέση ενός φριχτού πολέμου τους έστειλε αυτόν τον μεγαλόψυχο Ιταλό.
Φυσικά το ρολόι στην κεντρική πλατεία του νησιού σταμάτησε να δουλεύει μετά από μία εβδομάδα και ο ιταλός αξιωματικός έστησε στον τοίχο του καμπαναριού τον έλληνα συντηρητή και τον εκτέλεσε ένα πρωί, παρουσία του δημάρχου, του ταμία, του παπά του νεωκόρου και των υπολοίπων κατοίκων του νησιού για παραδειγματισμό!!!!!!!
Αν και στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει κατοχή, ούτε ξένοι κατακτητές, εμείς ακόμη συνεχίζουμε να  στερούμε το «λάδι» από τα γρανάζια της μηχανής μας. Από το δήμαρχο στον ταμία και από τον παπά στον νεωκόρο χάνεται ο πλούτος που έρχεται από την Ε.Ε. για να υποστηρίξει την οικονομία μας και στο τέλος το θύμα είναι ο συντηρητής του ρολογιού… δηλαδή εμείς!!!

Δεν ξέρω ποιος τη σκέφτηκε, αλλά τη βρίσκω πραγματικά διδακτική. Ευχαριστώ Άννα που μου την έστειλες.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα κατά την Ιταλική κατοχή, σε κάποιο νησί του Ιονίου η ομάδα κατοχής των Ιταλών είχε επιτάξει το Δημαρχείο, που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του νησιού και το είχε μετατρέψει σε αρχηγείο της.  Ο επικεφαλής της ομάδας κατοχής, Ιταλός αξιωματικός είχε θρονιαστεί στο γραφείο του δημάρχου και από το παράθυρό του απολάμβανε τη θέα προς την πλατεία του νησιού. Στο κέντρο της πλατείας υπήρχε μια όμορφη εκκλησία και δίπλα ακριβώς ένα πανύψηλο καμπαναριό με ένα περίτεχνο ρολόι στη μέση. Μάταια περίμενε ο ιταλός αξιωματικός να το ακούσει να χτυπάει γιατί το ρολόι αυτό είχε εδώ και καιρό σταματήσει  λόγω βλάβης. Έχει και συνέχεια … »

Σχόλια κλειστά

Για τα λεφτά τα κάνεις όλα;

Ιανουάριος1

Αν και συνήθως δεν στέλνω τέτοια μηνύματα, αυτό μου έκανε ένα κλικ…
Γι’ αυτό κι ευχαριστώ τον κ. Φεζούδη Κωνσταντίνο που το κοινοποίησε στα μέλη της ομάδας Ο.ΔΙ.Κ. Έχει και συνέχεια … »

Σε χαλεπούς καιρούς οικονομίας…

Ιανουάριος27

…λίγη τροφή για σκέψη για την οικονομική πραγματικότητα του καθενός.

Έχει και συνέχεια … »

Σχόλια κλειστά

Bring them back!

Ιανουάριος21

I Support the Bring Them Back Campaign

Σχόλια κλειστά

Ό,τι έχετε ευχαρίστηση

Ιανουάριος9

Όπως γίνεται συνήθως για κάθε αναξιοπαθούντα της ζωής που κάποιος οργανισμός αναλαμβάνει να του καλύψει τα έξοδα για τα προς το ζην, έτσι και η Ελλάδα. Μια έμπνευση του προέδρου της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικου, ο Λογαριασμός Αλληλεγγύης, δέχεται ήδη χρήματα που θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη μείωση του δημόσιου χρέους.

Λογαριασμός Αλληλεγγύης

Έχει και συνέχεια … »

Σχόλια κλειστά

Αυτοί είναι τίτλοι!

Ιανουάριος22

Αν και κατανοώ απόλυτα την ανάγκη των πάσης φύσεως δημοσιευμάτων για εντυπωσιασμό, καθώς κάπως πρέπει να τραβήξουν την προσοχή για να διαβαστούν δεν παύω να διαφωνώ κάθετα με τον αρνητισμό και την καταστροφολογία. Πάντα ήταν βέβαια αγαπημένο χόμπι των δημοσιογράφων (ή των εκδοτών τους) αλλά ακόμη περισσότερο σε δύσκολους καιρούς σαν αυτούς που ζούμε, αυτό όμως δεν κατάφερε να με κάνει το συνηθίσω.

Από πλευράς ιδιοσυγκρασίας πάντα πίστευα στο ό,τι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση και επίσης είχα αλλεργία στον αρνητισμό (όχι την απαισιοδοξία). Φυσικά, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη θεωρεία και την πράξη. Άλλο να ξέρεις κάτι κι άλλο να το ζεις.

Έχει και συνέχεια … »

Σχόλια κλειστά
« Older EntriesNewer Entries »